Donderdag 9 en Vrijdag 10 augustus – Bodega Dunes SP

Vanochtend rond 8.30 opgestaan, was al wel veel langer wakker, want de mist nodigde nog niet uit tot uit de slaapzak kruipen. De 2 Duitsers zaten toen aan het ontbijt en heb me toen bij hen gevoegd – thee gezet en wat crackers met kaas gegeten. Na het eten een klein handwasje gedaan zodat mijn fietsbroek, sokken ed. In ieder geval 2 dagen hebben om te drogen. Net (16.15) gecheckt hoe droog ze zijn en het gaat de goede kant op doch vermoed dat ze vanacht in de tent zullen hangen om morgen helemaal door te drogen. Nadat de huishoudelijke karweitjes gedaan waren de fiets gepakt en Bodega Bay ingefietst – vind de beschrijving in het boek niet echt kloppen. Er zijn een paar winkeltjes waarvan 2 kleine groceriez met ongeveer hetzelfde assortiment. De dichtst bij zijnde zit op ca 900 meter van de SP ingang. Ik ben na het checken van de groceries doorgereden naar het Visitor Centre (allemaal downhill) en heb daar mijn mail gecheckt – wilde weten of ik al van Marin Headlands mail had, helaas nog niet). Daarna ben ik bij The Tides gaan zitten met een kop warme chocomel aangezien ze geen cappucino hadden en heb daar mijn tablet weer opgeladen en wat gelezen terwijl ik uitzucht over het water had. Toen de heuvel op naar de grocery om voor morgen en de dag erna ontbijt en lunch te kopen ($20). Ook geprobeerd of de ATM in de grocery mijn kaart wilde accepteren – deed dat helaas niet zoals ik al eerder had gemerkt bij ATM’s in winkels. Banken zijn er helaas voorlopig niet en zal dus misschien uit nood een tijdje de creditcard moeten gebruiken. Op Google vind ik pas weer banken in Sausalito. Ik kan nog wel een paar dagen vooruit… Wat ik nog wel ga proberen is de ATM bij het benzine station tegenover het Visitor Centre – ooit weet je nooit. En als dat niet lukt kijken of ik daar via mijn creditcard wat contanten kan krijgen. Tot Fort Brag was het geen probleem een bank te vinden, het stuk tussen Fort Brag en Sausalito, zo blijkt, wel.

Toen ik weer bijna bij het park was de koffiecorner die aan de achterkant van de Mexicaan zit aangedaan om te weten of er wifi was – was er – en een cappucino gedronken. Daar ga ik morgen ook weer even heen – kan ik de mail checken het tablet weer tot 100% laden. Daarna wil ik door fietsen naar het strand. De weg rnaar toe ligt net achter de parkingang – is iets van 1 mile – en daarna even of wat langer over het strand lopen. Hoe lang zal afhangen van hoe warm/ koud het is. Veel meer zal ik morgen vermoed ik niet doen maar dat geeft niet want het is wel lekker 2 dagen zo goed als niets doen.

Straks bij de Mexicaan eten want dat is ongeveer net zo duur als eten voor avondeten kopen bij de groceries met als bijkomend voordeel dat het er lekker warm is en ik mijn tablet vermoedelijk weer aan het infuus kan leggen en met een beetje geluk heb ik er ook internet. Dat eten bij de Mexicaan is er niet van gekomen – was te lui om weer op de fiets te stappen en heb ipv Mexicaans een paar sourdough rolls met kaas gegeten en mijn crackers opgemaakt.

Vanochtend, 10 augustus, wederom tot 8.30 blijven liggen. Ondanks dat het zonnetje scheen was het nog steeds fris. Ziet er vandaag helderder uit dan gisteren dus hopelijk minder mist. De meeste gisteren gearriveerde fietsers waren alweer weg. Heb gezellig gebabbeld met een vader en zijn 3 jarig dochtertje – zij blijven vandaag ook dus zie ze vast weer als ik terug ben. Ik zit nu bij de esspresso bar (Left Coast Latte Organic Espressobar) die ca 1/4 mile ten zuiden van het SP zit. Ze hebben goede koffie, wifi en een outlet om mijn tablet aan het infuus te leggen (heb hem nu weer voor 90% vol – dus hij mag nog even) en een lekkere bank om op te zitten. Dadelijk als het tablet weer 100% heeft ga ik terug naar de tent voor lunch. En daarna pak ik weer de fiets om naar het strand te gaan – hopelijk is het daar warm genoeg om een stukje te lopen en te zitten. Dan halverwege de middag terug naar de tent om te douchen want dan kan mijn handdoek nog hopelijk helemaal of zo goed als drogen (en kan hij vannacht in de tent hangen om morgen op de fiets verder te drogen). Vanavond wel naar de Mexicaan want dan wil ik mijn mail nogmaals checken aangezien ik nog niets weet van Marin Headlands en het zou wel mooi zijn als ik daar 1 dag eerder terecht kan. Als dat niet zo is dan blijf ik 2 dagen op Samuel P. Taylor en fiets ik op de 14e naar Marin Headlands hostel.

Aangezien ik vandaag niet verwacht dat er nog bijzondere dingen gebeuren ga ik zo de paar foto’s van gisteren erbij zetten en hem uploaden. Vanaf morgen zal ik wel weer een paar dagen off line zijn tenzij k toevallig een koffiestop heb met wifi. Op Samuel P. Taylor ben ik in ieder geval off line en verwacht dus pas weer posts te kunnen uploaden als ik in Marin Headlands hostel heb ingecheckt.

Bell tower bij het children’s community centre.

Zeehonden in de marina – waren er 2.

Toegevoegd strandfoto’s.

Pelikanen

Woensdag 8 augustus – Manchester KOA – Bodega Dunes SP

Anochtend rond 6.30 opgestaan maar kwam maar langzaam op gang – waarom…. geen idee. Rond 9.00 had ik gegeten en, de tent redelijk droog en alles op de fiets. Het fietsen zelf ging eigenlijk best prima alleen kreeg ik onderweg het gevoel dat ik vandaag door moest naa eer Bodega Dunes SP ipv naar Stillwater Cove Regional Park. Omdat dat voor mij te ver was om te fietsen, 65 mile, heb ik in Gualala een lift gekregen van een lieve man in een pick-up – denk dat hij van mijn leeftijd was. Tijdens de rit heeft hij van alles verteld over de naaldbomen en waarom een bepaalde soort nu veel sterft, maar ook over de planten waar we langs kwamen en de private areas met huizen. Hij werkte als vrijwilliger voor Nature Conservation. In Jenner hedft hij me afgezet. Hier was het voor de verandering lekker zonnig en heb bij het cafe fijn buiten mijn cappucino en koek opgegeten met mooi uitzicht over de Russian River. Al vlug hadden de vogels, denk een soort spreeuw (ouders met jongen (vermoed ik) door dat ik een koek zat te eten en kwamen ze om een stukje vragen. Nadat ik ze allemaal rijkelijk had voorzien de rest van de koek zelf opgegeten. Was tof al die vogeltjes zo kort om me heen. Vanaf Jenner was het nog iets van 10 mile naar Bodega Dunes SP. Om Jenner uit te komen mocht ik eerst een stuk klimmen en daarna was het afwisselend op de ridge rijden, naar beneden afdalen en weer terug naar hoogte klimmen – dit ging over rolling hills en wad goed te doen. In Jenner had ik bij de grocery aanvulling voor bij mijn zakje pasta met pesto willen kopen maar ze hadden eigenlijk niets alleen chips, alcohol, paar blikken en daar hield het mee op. Dan maar alleen pasta aangevuld met stukjes kaas.

Toen ik uiteindelijk bij het SP aankwam, na tussen de mistbanken door te hebben gereden, en ingecheckt had voor 3 nachten kwam ik erachter dat ik de hiker/ biker met 2 Duitse mannen, rond de 60 jaar, mocht delen. Een is journalist en de ander heeft zijn eigen keramiek atelier – zij zijn in Anchorage (Alaska) begonnen en gaan hun tocht, ik dacht, in San Diego eindigen. Toen ik met koken wilde beginnen rond 17.30, maag knorde, gaf 1 van de mannen aan dat ze bij een Mexicaans restaurant gingen eten wst iets van 300 meter voorbij de park afslag lag. En dus gevraagd of ik mee mocht en natuurlijk was dat goed. Rond 18.30 gedrieen naar het het restaurant gefietst en na even wachten, in aangename warmte, kwam er een tafel voor ons vrij. Tijdens de maaltijd was het gezellig kletsen in een combi van Duits en Engels – het eten was er ook erg goeden voor $20 de man waren we klaar. Tegen de tijd dat we terugreden leek het weer wel op een grijze, druilerige dag in November – kortom er hing weer een dikke laag mist. Denk dat ik de laatste avond daar nogmaals ga eten. Dan kan ik morgen als ik Bodega Bay in ga eten kopen voor de avond en voor 2x ontbijt en 1x lunch. De aanvulling kan ik dan weer doen als ik nasr Samuel P. Taylor SP ga aangezien ik dan door Bodega Bay kom.

Morgen heb ik bedacht ga ik op mijn gemak Bodega Bay in lekker ergens zitten en wat drinken en eten, wel daar waar ze wifi hebben en de zon schijnt 😎. Dan kan ik deze update er uit doen – ook wil ik de marina zien en gewoon langs en door wat winkeltjes lopen en naaar het Visitor Centre. Kortom effe tourist zijn. Op de terugweg naar het SP boodschappen doen en bij de ingang van het SP aan de rangers vragen naar een leuk niet te lang trail en naar de beste weg om naar het strand te gaan. Of ik de 2e dag ook nog in Bodega kom weet ik nog niet zal een beetje van het weer af hangen.

Het is hier een 10 a 15° fahrenheit warmer dan in Manchester en van de ranger heb ik begrepen dat de ochtenden vaak zonnig zijn, rond elven komt er mist waarna het weer opklaart tot het begin van de avond waarna een nieuwe ronde mist komt. ‘S avonds dus nog wel donsjassen weer maar het is qua temperatuur een stuk langer aangenaam ivm Manchester en de andere plaatsen langs de kust.

Morgen ook checken of ik mail heb van Marin Headlands hostel – heb ze vanochtend gemaild met de vraag of ik er ook de 13e al terecht kan. Als dat zo is dan ga ik ook Fisherman’s Wharf mailen om te kijken of ik daar ook een dag eerder terecht kan. Als dat zo is heb ik een extra dag in SFO en anders een extra dag in Marin Headlands.

Geloof dat ik nu alle updates en laatste ontwikkelingen genoemd heb en is het nu tijd om de oogjes te sluiten – is nu 21.35.

Zoals je ziet is er weinig zicht. Je weet dat de oceaan er is, je hoort hem…. maar zien “ho maar”.

Maandag 6 augustus – MacKerricher SP – Manchester KOA en dinsdag 7 augustus – Manchester KOA (rustdag)

Gisteren ipv naar Mendocino of 1 van de andere SP te gaan met met Koen, Eelke, Spencer en Michel mee naar Manchester KOA gefietst. In het begin wilden de benen niet echt masr na een kilometer of 25 ging het beter. Reden dat ik door ben gefietst is omdat er weer veel hoogtemeters in zaten en het gezelliger en fijner fietst in een groep – mits je dezelfde snelheid rijdt. Spencer en Michel waren steeds sneller dan ons maar dat gaf niet want die wachten regelmatig en zo hebben we samen gelunched, koffie gedronken en het laatste stuk naar de KOA zo goed als samen gereden. De KOA is een fijne camping met hiker/ biker rates ($10) – net zo duur als MacKerricher maar met veel meer luxe. (Een betere camping om een rustdag door te brengen.) Er zijn hier wasmachines en drogers – waar we gisteren met z’n allen meteen gebruik van hebben gemaakt – verder zijn er hier cabins te huur voor wie niet in een tent of caravan wil slapen, er is free wifi, een zwembad(je), een overdekte kookplaats voor tenters met electrische kookplaten, magnetron en afwasbakken met echt heet water en de nodige stopcontacten om devices op te laden. Verder is er een mini- winkeltje met wat basisartikelen zoals melk, eieren, wat blikken, wasmiddel ed.. Manchester zelf is iets van 3/4 mile voorbij de KOA en heeft een ACE hardware met daarnaast een grocery/ deli en een post office. Vandaag even naar toe fietsen om eten voor vanavond en de lunch te kopen.

Nu terug naar gistetenochtend – we zijn rond 9.30 vertrokken n zijn over de oude weg naar Fort Brag gefietst – de oude weg omdat hij nu alleen toegangkelijk is voor voetgangers en fietsers. En ook maar gedeeltelijk nog bestaat omdat ze het SP een stuk willen vergroten en de natuur zijn gang willen laten gaan. In Fort Brag een pharmacy en grocery stop gemaakt. Daarna zijn we verder richting Rusdian Gulch SP, Mendocino, Van Damme SP gereden en net na van Damme SP langs het water hebben we een eet en drink stop gemaakt. Heb hier een lekkere bagel op en een kopje thee. Daarna zijn we de route over de 1 vervolgd via de nodige heuvels die steeds fijn op en neer gingen – met stijgingen tussen de 10 en 15%. Die van 10 a 11% kan ik inmiddels redelijk op fietsen masr die van 15% heb ik (net als Koen en Michel) gelopen. Dit was weer het eerste lopen sinds noord Oregon. Ik ben wel sinds 2 dagen mijn noodmedicatie (Azytrophemine) aan het slikken, had last van mijn luchtwegen vermoedelijk getriggerd doir het fietsen in het binnenland, de vuurtjes ’s avonds en het knuffelen van Shelby. Door de Azy neem ik weer wat makkelijker zuurstof op en vermoed dat me dat nu enorm helpt om de mannen (Koen en Eelke) bij te houden. Ook helpt het om de heuvels zonder steeds te moeten afstappen om de hartslag rustiger te laten worden op te fietsen. Ook is het fijn achter Eelke te fietsen omdat zijn tempo voor Koen en mij uitstekend te volgen is waardoor je het langer volhoudt. Nadeel van de Azy is dat ik nu wat meer last heb van dunne stoelgang maar goed dat is dan maar zo tot SFO.

Onderweg hebben we in Elk een koffiestop gemaakt – hadden goede koffie (wel aan de prijs) en er zit ook een grocery. Waar wij geen boodschappen hebben gedaan en dus op de KOA boodschappen hebben gedaan. Koen, Eelke en ik hebben gedeeld met de boodschappen en Eelke heeft van wat we hadden een 5 sterren maaltijd gekookt (rijst met omelet en spinazie). Koen en ik hebben daarna de afwas gedaan.

Uiteindelijk waren we rond 18.00 uur op de KOA, tenten gezet, gedoucht, wasmachines aangezet, blogs geupdate, althans voor zover ik de foto’s in de gallerij had staan – straks die van gisteren en eergisteren er nog even in zetten en vanavond die van vandaag. Aangezien we pas laat aten, Franse stijl 😉 ook pas laat in bed. Vannacht goed geslapen maar wel vanochtend met regen wakker geworden ook is het erg mistig momenteel. Ik vermoed dat met een uurtje of wat het zonnetje wel langzaamaan zal doorbreken aangezien er af en toe wat lichtere stukken lucht te zien zijn. (Ik zit dit nu in de tent te tikken – is hier 8.10 uur s’ochtends.) Bij de andere begint er nu ook langzaamaan aan wat leven in de brouwerij te komen – iedereen begint de kilometers nu toch wel een beetje te voelen. En blij dat ik vandaag een rustdag heb om een beetje bij te tanken. En ook dat de nog resterende kilometers nog een rustdag of 2 hebben alsmede een dag met weinig kilometers.

Mijn voorlopige resterede planning ziet er als volgt uit:

Dinsdag 7 aug – rustdag Manchester KOA

Woensdag 8 aug – Manchester KOA – Stillwater Cove Regional Park

Donderdag 9 aug – Stillwater Regional Park – Bodega Dunes SP

Vrijdag 10 aug – Bodega SP (rustdag)

Zaterdag 11 aug – Bodega SP – Samuel P. Taylor SP

Zondag 12 aug – Samuel P. Taylor SP

Maandag 13 aug – ? extra in te vullen dag

Dinsdag 14 aug – Samuel P. Taylor – Marin Headlands hostel

Woensdag 15 aug + donderdag 16 aug – Marin Headlands hostel

Vrijdag 17 aug – Marin Headlands – SFO Fisherman’s wharf hostel

Zaterdag 18 + zondag 19 aug Fisherman’s wharf hostel

Maandag 20 aug – Fisherman’s wharf – SFO international airport

Dinsdag 21 aug – weer thuis

Ben ondertussen naar Manchester op en neer gefietst (ca 3 1/2 km retour) en zit nu al een tijdje in de campers kitchen – devices opladen en het lzatste stukje blog te typen. Dadelijk in het kantoortje checken of ik mijn batterijen daar mag opladen – dan ik ik een stukje gaan lopen en daarna douchen zodat de handdoek dan vanavond weer netjes droog is. Het zonnetje is helaas nog niet echt tevoorschijn gekomen en heb dan o

ok vrolijk mijn donsjas weer aan.

Nog geen foto’s van de KOA gemaakt – straks nog even als ik eraan denk.

Turkey Vulture

Eelke

Koen

Onderweg

Lunch stop

Op de KOA

.

Zondag 5 augustus – Standish-Hickey – MacKerricher SP

Om 6.00 uur op en bepakt en bezakt om 7.30 – was wel pas om 7.45 onderweg omdat 2 mensen hun electronica hadden vergeten. Katja zou die meenemen in de hoop dat ze hun onderwrg zou treffen. Ik ben met Spencer en Michel meegereden en samen hebben we het grootste gedeelte van Leggett gedaan. Het was een flinke klim – 7 mile – en daarna kwam nog een kleintje gevolgd door constant op en af langs de kust. De afdaling was wel tof want die was natuurlijk heerlijk lang. Onderweg net na de Leggett klim reden Koen en Eelke ons achterop. Was natuurlijk een leuk weerzien. Samen zijn we verder gereden totdat we een lunch plek hadden gevonden. Hier zijn Michel en Spencer wat eerder dan wij drieen aangereden. Vanaf de lunch plek was het nog iets van 17 mile. Na de nodige steile stukken (10%) zijn we uiteindelijk bij het park beland. Bij de ingang waren Spencer en Michel die een reguliere plek hadden geregeld omdat de hiker/ biker erg klein was maar er ook shady mensen waren. Met zijn vijven hebben we/ zijn we de site aan het delen. Waar Katja is gebleven… ? geen idee daar we hier afgesproken hadden. Ik ga vanaf nu lekker weer mijn eigen gang. Ik had gehoopt hier een rustdag te hebben maar de reguliere plek is nogal prijzig $45 en dus ga ik of door naar Russian Gulch SP (10 mile) of ik ga me verwennen met een motel in Mendocino – leuk stadje, victoriaanse huizen, winkeltjes ed.. – wat natuurlijk wel meer dan 45 dollar zal kosten. Wat het wordt beslis ik morgen in Fort Brag – kan ik via het internet kijken wat mogelijk is, alsmede wat het weer doet. Kan goed merken dat we weer aan de kust zijn. Het is weer koeler overdag wat fijn is maar nu is er alweer mist binnen aan het trekken – kleding ’s avonds buiten drogen kan nu dus niet meer.

De dagettapes blijven hetzelfde maar ik heb nu wel vaker een dag dat ik op 1 plaats blijf – kan ik alvast een beetje bijtanken.

Nu ga ik de oogjes sluiten – wil morgen rond 6.30 opstaan.

Net na de 2e klim – Leggett.

Weerzien met Koen en Eelke

Falcon

Zaterdag 4 augustus – Burlington SP – Standish-Hickey SP

Vanochtend om 6.0 uur op en bepakt en bezakt op de fiets om 7.45 uur – inpak record! Op de weg was het nog heerlijk rustig en ook de temeratuur was heerlijk koel. Helaas wel road-kill gezien – dode jonge vos en een possum. Rond 9.15 fietste ik Miranda binnen waar ik eerst een stop heb gemaakt bij een burlworker – die mooie tafels, beelden e.d. uit redwood hout maakte – toen ik met de eigenaar buiten stond te praten zag ik 2 fietsers voorbij komen – bleken Michel (Canada) en Spencer (Oregon) te zijn – die ik even later in de diner tegen kwam. Hier samen even gezeten, Katja voegde zich wat later ook bij ons en nadat we wat gegeten en gedrinken hadden samen een stuk opgefietst – tot Garberville (op ca. 40km.). Hier zijn Katja en ik Garberville in gereden om wat te drinken en eten. Helaas is het eten me niet goed bekomen – had na de lunch (helft niet eens op) totaal geen kracht meer in de benen, terwijl ik toch echt genoeg had gedronken en gegeten. Ik vermoed dat het eten, gekoppeld aan de plotselinge 33° + vermoeidheid ervoor zorgden dat ik niet echt meer iets kon beklimmen. Zelfs de minste stijging moest ik terug naar 24 (voor) en 36 (achter). Na 60 km had ik het gezien – moesten er nog ca 15 – en ben ik de 101 opgereden, Katja heeft de route vervolgd, en ben bij een 911 voor automobilisten paal gaan staan met de duim omhoog. Na een minuut of 10 stopte er een personen die me meenam. Hier gezellig gekletst met Matt, de bestuurder, en na een minuut of 12 waren we al bij het park. Ingecheckt, naar de hiker/ biker gereden waar Jasper, Maartje en Stephan al waren. Michel en Spencer hadden net voor mij ingecheckt. Toen eerst onder de gazebo mijn waterfles leeg gedronken en wat chocolade gegeten in de hoop dat dat voor wat energie zou zorgen. Na iets van een halfuur mezelf overeind gesleept en de tent opgezet, toen die stond kwam Katja binnen en was de familie weer compleet en uitgebreid met Michel en Spencer.

Daarna gedoucht, was gedaan en rustig gezeten. Tegen zessen zijn we met z’n allen naar de deli/ restaurant/ grocery aan de overkant van de weg gegaan om te gaan eten. Toen we aankwamen speelde er een bandje country&western. Nadat iedereen eten en drinken had besteld zijn er wat groepsfoto’s gemaakt (moet de volledige nog krijgen) – het was voor iedereen een hamburger, in de verschillende varianten, en pie na. Rond 20.15 zijn we weer richting de tenten gelopen, hebben we e-mail uitgewiseld, heb ik foto’s om bij de blogs te voegen vast in de gallery gezet en daarna was het bedtijd. Ik zit dit nu in de tent te typen aangezien de muggen weer goed huishouden – heb er weer een beet of 15 bij gekregen vermoed ik.

Morgen staat iedereen vermoed ik rond zessen op om vroeg aan de Leggett klim te kunnen beginnen en hopelijk erover te zijn alvorens de RV’ s de weg op gaan. Ook morgen beloofd weer een erg warme dag te worden – hoop dat ik er dan beter dan vandaag mee om kan gaan en anders het laatste stuk maar weer de duim omhoog. Het 1e gedeelte, ca 20 mile, is het zwaarste aangezien daar de meeste klimmeters in zitten, echter qua hoogtemeters is het niet veel minder dan vandaag 3680 tegenover 3500ft. De dagen erna zou de temperatuur moeten zakken richting 60° fahrenheit – rond de 20° celsius.

Nu tijd om de gegevens van vandaag in te voeren en dan de ogen te sluiten – hoop morgen en anders op de rustdag bij Fort Brag alle blogs te kunnen posten.

Stalletje langs de kant van de weg – onderweg.

Standish-Hickey SP – hiker/ biker site

Bij de deli

Vrijdag 3 augustus – small farm outside Pepperwood – Burlington CG

Vanochtend wakker geworden door loeiende koeien en een blaffende Shelby die net na zessen op het weiland mocht waar wij stonden. Om 6.30 de tent uitgekropen, met een blauwe lucht, en daar wachtte me een blije, vol met energie, vragend om een knuffel Shelby op. Was weer even alsof ik thuis door onze Do en Hertha ’s ochtends werd wakker gemaakt. De dag dus begonnen met een uitgebreide honden knuffel en een balgooi spelletje – leuke was ze gooide de bal als ze hem had gehaald/ gevangen en dichtbij genoeg was naar je toe. Na een minuut of 15 wilde ik naar de waterkraan voor het huis lopen om mijn gezicht te wassen maar de mevrouw, 67 jaar, kwam naar buiten en vertelde me dat we de badkamer mochten gebruiken. Top! Dus me daar gewassen. Toen ik alvast wat tassen aan het inpakken was vroeg ze of ik/ we zin hadden in een kop koffie – nu ben ik geen koffiedrinker zo vroeg maar deze gastvrijheid sloeg ik natuurlijk niet af – dus gedrieen koffie gedronken en een lange tijd over van alles gepraat. Denk dat de mevrouw het fijn vond om luisterende oren te hebben en ik heb weer het nodige geleerd. Om 9.00 uur moesten we echt gaan opbreken en de mevrouw moest weg om voorbereidingen voor een bruiloft van morgen te maken. Ze liet ons weten dat de achtetdeur open was en we dus gewoon het toilet konden gebruiken. Toen de mevrouw weg was heb ik een briefje geschreven waarin we haar bedankten voor de gastvrijheid en omdat uit het gesprek bleek dat ze het verre van breed had hebben we er $20 bijgedaan zodat ze wat speciaals voor zichzelf kon kopen – soort van vroege X- mas. Rond 10.00 uur zaten we op de fiets voor de 15 mile naar Burlington CG – deze hebben we op het gemakje afgelegd. In Redwood naar de Eternal tree + treehouse geweest en in een cafe warme choco gedronken. Er is hier trouwens geen supermarkt zoals in het Pacific Coast boek staat – is al 10 jaar dicht. Na de choco en ijs voor Katja de tocht hervat en lunch gehouden in een Park met picknic banken wat op Eel River uitzicht heeft. Daarna was het nog een paar mile en om 14.00 uur reed ik de CG op. Katja was wat later aangezien die nogal door de bomen afgeleid werd en dus regelmatig stopte, terwijl ik er in een rustig maar constant tempo doorheen reed. Na het inchecken de tent opgezet – Katja heeft toen een langere hike gedaan en ik heb heerlijk gedoucht, de kleren gewassen zodat de pollen van Shelby uit mijn kleren waren en de was te drogen gehangen (morgenvroeg is alles lekker droog aangezien we hier geen vochtige lucht hebben). Toen ik dat had gedaan naar het visitor centre gelopen wat aan het park grenst – daar door en langs de displays gelopen – mooi opgezet – en daarna een korte hike gedaan. Dat bracht me rond 16.30 weer op de CG.

Op de CG waren Maartje en Jasper (waren hier gisteren aangekomen en hadden een dag geluierd) en ook Stephan was er – net als wij vandaag, net na ons, aangekomen. En toen ik de site opliep waren er nog 3 fietsers die bleek later ook van het Wereldfietserforum waren (Eelke en Koen) – zij zijn niet gebleven maar we hebben wel even gekletst. Ze wilden nog iets van 30 a 40 km verder fietsen.

Vanavond heeft Stephan vuur gemaakt en hebben we allemaal bij het vuur gezeten en gekletst – tot ca 20.00 uur toen het bedtijd werd. Morgen weer vroeg op, rond zessen, wil proberen om 8.00 uur op de fiets te zitten aangezien het een dag wordt met bijna 3700ft aan klimmen. Morgenavond zien we elkaar allemaal weer aangezien iefereen in Standish-Hickey eindigd. Of ik morgen met Katja fiets weet ik niet aangezien die altijd graag wat langer blijft liggen en dat later vertrekken wil ik morgen niet. Wordt als het goed is weer heerlijk warm en dan is het fijn om vroeger weg te zijn. Scheelt ook de nodige auto’s op de weg.

Donderdag 2 augustus – Eureka – net voor Pepperwood

Afgelopen nacht lekker warm geslapen, gedoucht en heerlijk Amerikaans uit eten voor het ontbijt geweest. We hebben tot 8.00 uur of zo de oogjes dicht gehad – daarna met moeite opgestaan en ons klaar gemaakt om de dag te beginnen. Ik ben eerst naar het kantoortje gelopen om warm water voor thee in de thermos te hebben want het was weer heerlijk vochtig en koud buiten – donsjas was weer aan. Daarna ben ik door naar de buren gelopen, Katja was er al, hier hadden we gisterenavond gegeten want het was precies naar de deur. Vanochtend wel gezond ontbeten met oatmeal, met krenten en een bakje vers fruit en warme chocomel. Toen we daar wegingen was het iets van 10.30 uur – terug naar de kamer om de klaar staande stalen en aluminium rossen op te halen. Toen naar de wasserette gereden, Katja moest nog een broek drogen en 1 van mijn handschoenen was er achter gebleven. Uiteindelijk was het rond elven toen we definitief aanreden.

Ik had voor mezelf besloten geen detours te doen maar gewoon de 101 te volgen – had nog wat meer herstellen nodig. Bij Loletta zijn we wel de aca track gevolgd aangezien de 101 een steile klim gaf en deze detour het geleidelijk aan deed + Loletta was een aardig gehucht om doorheen te rijden. Aan het einde van Loletta gestopt voor de lunch – stonden 2 aanhangers die we als bank dienst hebben laten doen. Hier zou ik verder de 101 volgen en Katja wilde de Ferndale detour doen – zat een aardige klim in wasr ik gee behoefte/ energie voor had. Dus net na de lunch gingen onze wegen voor even uiteen. We zouden elkaar weer ontmoeten bij Stafford RV park. De rit over de 101 was niet geweldig maar ook niet slecht – shoulder was lekker breed – klimmen hoefde ik hier nauwelijks alleen af en toe korte niet steile stukjes. Onderweg, langs de 101, even gestopt bij een “museum” wat petrified wood, fosdielen had maar ook stenen, stenenbeeldjes en meer verkocht. Hier gevraagd hoe ver het nog was naar Stafford en dat bleek nog iets van 8 mile te zijn. Ik kreeg het advies er bij Rio Del af te gaan, aangezien de brug naar Scotia voor voetgangers/ fietsers toegangkelijk was. Het er daar afgaan bracht me ook weer op de aca track uit. Rio Del is een leuk klein plaatsje met winkeltjes, kleine diners, supermarkt. Hier kwam ook het beloofde zonnetje langzaamaan door. In Rio Del koffie gedronken en bij een burl atelier even naar binnen gegaan – iets in de buitenkant van het gebouw maakte me nieuwsgierig. Hier met de “artist” gesproken en met een mevrouw die er met haar eigen gemaakte sierraden was. Daarna doorgereden richting de brug – hier moest ik even zoeken en vragen hoe naar de overkant te gaan. Lopend, aan de linkse kant op het voetgangersgedeelte, kon ik naar de overkant – onderweg met 1 van de werklui een uitgebreid gesprek gehad – hij had ook een aantal fietstochten gemaakt. Aand de andere kant mijn armstukken uitgedaan aangezien het nu behaaglijk warm werd. Na een meter of 250 zag ik dat ik al in Scotia was waar ik naar de supermarkt ben geweest voor om spullen voor avondeten te kopen. Toen ik aan het afrekenen was kwam Katja binnenvallen – had mijn fiets gezien en dus ipv Stafford hebben we vanaf Scotia weer samen verder gereden. In Scotia heb ik wat foto’s gemaakt van het museum – de houten kolommen zijn geinspireerd op de Romeinse – en de trein en slab of wood die naast het museum stonden. Toen zijn we doorgereden nasr Stafford RV park – die helaas vol was en geen plekje gras ergens aaan ons wilde geven. Wst mij betreft zijn de lovende reviews dan ook niet terecht. Camping zag er netjes uit, lag rustig maar fietsers “nee” verkopen dat doe je niet. De volgende camping was 10 mile verder in de Avenue of the Giants. Toen we ergens na Pepperwood waren stond er een klein huis aan de rechterkant van de weg, tegenover een gesloten groentenstal, en hier hebben we gevraagd of we de tent in het weiland naast het huis mochten zetten – was inmiddels al 17.00 uur geweest – en gelukkig was dat goed. De tenten opgezet, althans eerst de buitententen die beide nog goed nat waren zodat die wat konden drogen alvorens we de binnententen erin hebben gehangen. Daarna achterin het weiland op een betonnen slab de stoves gezet en eten gekookt. De betonnen slab ivm brandgevaar aangezien het hier kurkdroog is, binnenland woeden de nodige vuren. Na de afwas nog even gekeken naar de zeer korte rit van morgen, maximaal 15 mijl schat ik naar Burlington CG, die anders wat langer zou zijn geweest. Dit geeft ons de gelegenheid om uitgebreid te stoppen waar we willen en ’s middags een trail te lopen tussen de Giants.

Nu ga ik de oogjes sluiten, mag er morgen weer rond 6.00 uur uit want wil tussen 8.00 en 8.30 uur op de fiets zitten zodat we de mevrouw geen overlast bezorgen. Hoop dat morgen net als vandaag de zon tevoorschijn komt want dan is het lekker warm. Andere hoop is geen mist zodat we een droge tent kunnen inpakken.

Victoriaans hotel

Museum naar Romaanse stijl

Ons kampeerplekje